De concurrentie overtreffen: de S-Drive Performance Trainer
Superieur ontwerp valideren
Bij het ontwikkelen van de S-Drive Performance Trainer streefde Matrix Fitness ernaar om traditionele trainingshulpmiddelen zoals gemotoriseerde hellingloopbanden te overtreffen. Om ervoor te zorgen dat ze dit ontwerpdoel bereikten, gaf Matrix opdracht voor een grondige vergelijkende studie uitgevoerd door een professionele biomechanica-consultant. Door gebruik te maken van een combinatie van erkende bronnen en wetenschappelijk gevalideerde testprocedures, evalueerde de biomechanica-consultant de calorieverbranding en spieractivatie van het S-Drive-weerstandssysteem in vergelijking met een gemotoriseerde hellingloopband van een toonaangevende concurrent. De resultaten tonen aan dat het S-Drive-weerstandssysteem zorgt voor een verbeterde calorieverbranding vergeleken met de verhoogde helling van een gemotoriseerde loopband. Bovendien bleek uit de studie dat de gemotoriseerde loopband geen statistisch significante toename in spieractivatie gaf bij een verhoogde helling.
Hellingshoek gelijkstellen aan weerstand
Zonder het tempo te veranderen, kan het toevoegen van helling en/of weerstand de moeilijkheidsgraad van een loopbandtraining beïnvloeden. Deze studie probeert te begrijpen hoe het toevoegen van weerstand verschilt van het verhogen van de helling. Om deze effecten te vergelijken, werd de S-Drive Performance Trainer geëvalueerd samen met een gemotoriseerde loopband met helling. De S-Drive heeft variabele weerstand en een vaste helling van 7 graden, terwijl de gemotoriseerde loopband een variabele helling heeft. Drie condities werden vergeleken zoals weergegeven in de onderstaande tabellen. De eerste voorwaarde stemde de helling en weerstand van beide loopbanden zo nauwkeurig mogelijk af. Aangezien de concurrerende gemotoriseerde loopband de helling in procenten meet, was de eerste stap om dat gelijk te stellen aan graden van helling, wat de vaste helling van de S-Drive meet. Met behulp van een hoeklezer ontdekte de biomechanica-consultant dat een helling van 13,5% op de gemotoriseerde loopband gelijk is aan de vaste helling van 7 graden van de S-Drive. De tweede voorwaarde onderzocht hoge weerstand en hoge helling. Ten slotte vergeleek de derde conditie lage weerstand met een hoge helling. In alle drie de gevallen testte de consultant een groep gezonde mannen en vrouwen die 3–5 keer per week aan fysieke activiteit doen. De consultant gebruikte VO2-gegevens en hartslag om verbrande calorieën te berekenen en gebruikte elektromyografie (EMG) om spieractiviteit te meten. Nadat statische baselines voor zuurstofopname en hartslag waren vastgesteld, namen de proefpersonen deel aan de volgende willekeurige proeven van elk vijf minuten bij 3,4 km/u / 2,1 mph, met ten minste twee minuten rust tussen de proeven.
Verbrande calorieën: loopbandhelling vs. S-Drive-weerstand
De eerste vergelijking tussen de coördinerende proeven was de metabole kosten, ofwel de calorieën die per minuut werden verbrand. De twee paren waren de S-Drive op weerstandsniveau 1 versus de gemotoriseerde loopband op 13,5% helling, en de S-Drive op weerstandsniveau 3 versus de gemotoriseerde loopband op 20,0% helling. Na de proeven werden de hoeveelheid verbruikte zuurstof en de hartslag over de periode van vijf minuten gemiddeld, waarbij uitschieters werden uitgesloten. Die gemiddelden werden vervolgens gebruikt om de verbrande calorieën per minuut te berekenen bij een bepaalde weerstandsniveau of hellingsgraad. In beide paren bleek er een statistisch significante toename te zijn in de verbrande calorieën bij het lopen op de S-Drive op weerstandsniveau 1 vergeleken met een helling van 13,5% en bij het lopen op de S-Drive op weerstandsniveau 3 vergeleken met een helling van 20,0%. Bovendien toonde een laatste vergelijking aan dat er geen statistisch significant verschil was in verbrande calorieën bij het lopen op de S-Drive op weerstandsniveau 1 vergeleken met een helling van 20,0% op de gemotoriseerde loopband.
Spieractivatie: loopbandhelling vs. S-Drive-weerstand
De tweede vergelijking tussen coördinerende proeven betrof de spieractivatieniveaus en hoe deze veranderen bij het aanpassen van de hellingsniveaus en bij het lopen op een zelfaangedreven machine versus een gemotoriseerde. Spieren getest via EMG waren:
- Tibialis anterior
- Mediale gastrocnemius
- Soleus
- Vastus lateralis
- Rechte dijspier
- Semitendinosus
- Biceps femoris
- Vastus medialis
Testen toonden aan dat er geen statistisch significante toename was in spieractivatie bij het lopen op de S-Drive op weerstandsniveau 1 vergeleken met een helling van 13,5% op de gemotoriseerde loopband. Bovendien was er geen statistisch significante toename in spieractivatie bij het lopen op de S-Drive op weerstandsniveau 1 vergeleken met een helling van 20,0% op de gemotoriseerde loopband. Uiteindelijk tonen de resultaten aan dat er geen statistisch significante toename is in spieractivatie bij het lopen op beide hellingsniveaus vergeleken met het laagste weerstandsniveau op de S-Drive.
Weerstand gebruiken om trainingsresultaten te maximaliseren
Uit de studie blijkt dat de S-Drive Performance Trainer weerstand gebruikt om een trainingservaring te bieden die gelijkwaardig of effectiever is dan trainen op een helling van een gemotoriseerde loopband van een toonaangevende concurrent. Tot slot:
- Vergeleken met hellingtraining zorgt S-Drive weerstandstraining voor een statistisch significante toename in zuurstofverbruik en hartslag, wat aantoont dat S-Drive weerstandstraining meer calorieën verbrandt dan gemotoriseerde loopbanden die op een helling worden gebruikt.
- Trainen op een helling van 13,5% of 20,0% biedt geen statistisch significante verbetering in spieractivatie vergeleken met de S-Drive op het laagste weerstandsniveau.
- Over het algemeen konden sporters meer calorieën verbranden, met een vergelijkbare spieractivatie, op de S-Drive dan op een gemotoriseerde hellingloopband.
